Archive for the ‘Τηλεόραση’ Category

Get lost…

Ιουλίου 6, 2007

Ξεκίνησε από μια ιδέα του Jeffrey Lieber. Αναπτύχθηκε από τους J. J. Abrams και Damon Lindelof. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στις Η.Π.Α. στις 22 Σεπτεμβρίου 2004. Σημείωσε τεράστια επιτυχία όπου κι αν προβλήθηκε.

Η αλήθεια είναι πως ό,τι και να γράψω γι’ αυτή την τηλεοπτική σειρά θα είναι περιττό. Έχει αποκτήσει εκατομμύρια φανατικούς σχεδόν σε κάθε γωνιά του πλανήτη, ενώ έχει και μερικούς που την απεχθάνονται, ίσως γιατί βαρέθηκαν να αναρωτιούνται τι στο διάολο συμβαίνει σ’ αυτό το νησί. Η δική μου σχέση με τη σειρά αναπτύχθηκε με περίεργο τρόπο.

Παρακολούθησα την πρώτη σεζόν πριν από δύο χρόνια. Την βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Παραδόξως, μετά το φινάλε της πρώτης σεζόν, αποφάσισα να σβήσω κάθε ίχνος ενδιαφέροντος από το μυαλό μου. Δεν ξέρω γιατί το έκανα αυτό, δεν ξέρω τι σκεφτόμουν. Από τότε, σταμάτησα να ασχολούμαι με το Lost, δεν ήθελα να δω κανένα άλλο επεισόδιο, δεν ήθελα να μάθω τίποτε παραπάνω για την ιστορία των αγνοούμενων.

Εν τω μεταξύ, οι γονείς μου παρακολουθούσαν με μανία την δεύτερη και την τρίτη σεζόν και έβρισκαν πληροφοριες στο διαδίκτυο για τα μυστικά της σειράς. Έτσι, κάτι έπαιρνε το αυτί μου για κάτι «Άλλους» και για μια εταιρία ονόματι «Dharma» και για το ίδρυμα «Hanso». Είχα αρχίσει να πιστεύω πως παρατράβηξε το αστείο με την όλη υπόθεση, χωρίς φυσικά να έχω παρακολουθήσει κανένα επεισόδιο πέρα από τα πρώτα 24.

Πριν από δύο βδομάδες, αποφάσισα να ενδώσω στον πειρασμό και αρχίσω και πάλι να παρακολουθήσω τα επεισόδια της σειράς από εκεί που σταμάτησα. Προχθές, τελείωσα τη δεύτερη σεζόν. Το ενδιαφέρον μου αποκαταστάθηκε. Τώρα παρακολουθώ με μανία τα επεισόδια της τρίτης σεζόν – την ίδια μανία που είχα κι όταν έβλεπα την πρώτη σεζόν.

Δεν μπορώ να καταλάβω τι με έκανε να παρατήσω τη σειρά στα κρύα του λουτρού. Ξέρω, όμως, τι με έκανε να επιστρέψω σ’ αυτήν: η εμμονή των φανατικών. Οι γονείς μου, οι γείτονές μου, οι συμμαθητές μου, οι καθηγητές μου, οι περισσότεροι φίλοι μου, ο Trent Reznor (ο frontman των Nine Inch Nails), καθώς και πάνω από ένα εκατομμύριο τηλεθεατές δεν έχασαν στιγμή το ενδιαφέρον τους. Παρακολουθούσαν, παρακολουθούσαν, παρακολουθούσαν…

Ένιωθα μόνος. Έβρισκα καταφύγιο στη συντροφιά με άτομα που δεν γνώριζαν τη σειρά, ή που δεν ενδιαφέρονταν γι’ αυτήν. Όμως οι ατελείωτες συζητήσεις μεταξύ των γνωστών μου περί του Lost με έκαναν να νιώθω άσχημα που δεν την έβλεπα. Αναγκάστηκα να ενδώσω στο γιγαντιαίων διαστάσεων hype που τριγύριζε τη σειρά σαν μέλισσες γύρω από έναν άνθρωπο βουτηγμένο στο μέλι, απλώς και μόνο γιατί ήθελα και εγώ να γίνω μέρος αυτής της Lost-o-παρέας, πριν να είναι πολύ αργά.

Ευτυχώς, κάλλιο αργά παρά ποτέ, κι έτσι κατόρθωσα να συνεχίσω την παρακολούθηση της σειράς, ενώ οι απανταχού φανατικοί μετράνε τις μέρες σαν τους φαντάρους, μέχρι να ξεκινήσει η τέταρτη σεζόν. Άρχισα και πάλι να αγαπώ τις εξαίρετες ερμηνείες των ηθοποιών, τους έξυπνους διαλόγους, τα καλοφτιαγμένα σκηνικά, τις άριστες επιδόσεις στους τεχνικούς τομείς και, φυσικά, την κάμερα, που βλέπει αυτά που θέλει να σου δείξει κι όχι αυτά που πρέπει.

Σας αφήνω τώρα. Πάω να δω μερικά επεισόδια. Α, και μην ξεχάσετε να πάρετε το 7-δωδ boxset που πουλάει η WizPublications, Inc.! Μιλάμε για συλλεκτικό πακέτο!

Advertisements